Anzili, Hitit Dönemi'nin dini ve kültürel yapısında önemli bir yere sahip olan tanrıçalardan biridir. Özellikle doğum ve doğurganlık gibi hayati konularla ilişkilendirilmesi, onun toplumdaki rolünü daha da belirgin hale getirmiştir. Anzili'nin ruhsal ve fiziksel koruma sağlama işlevi, onun aile ve toplum yapısındaki etkisini derinleştirirken, suyla olan bağlantısı da ona evrensel bir boyut kazandırmıştır. Hititler döneminde Anzili, başka tanrıçalarla özdeşleştirilmiş ve farklı ritüel uygulamalarında varlık göstermiştir.

Anzili, Hitit Dönemi'nde doğum ve doğurganlıkla ilişkilendirilen önemli bir tanrıçadır. Anzili'nin Hitit Dönemi'ndeki rolleri şu şekilde özetlenebilir:

• Doğum ritüelleri. Anzili, doğum sırasında kadına yardım eden ve çocuk doğumunu koruyan bir figürdür. Özellikle kaybolan tanrı(ça) ritüellerinde adı anılır.
• Koruyucu ruh. Anzili, aileleri, evleri ve toplumu kötülüklerden ve hastalıklardan koruyan bir ruhani varlık olarak da saygı görmüştür.
• Suyla ilgili tanrıça. Anzili'nin Zippalanda'da "kaynak tanrıçası" olarak da tapınılmış olması, suyla ilgili bir tanrıça olduğunu düşündürmektedir.
• İŠTAR ile özdeşlik. Anzili'nin adının İŠTAR-li logogramı ile yazılmış olması, bu tanrıçanın İštar’la da özdeşleştirilmiş olduğunu ve Hitit Dönemi Anadolusu’nda Anzili’ye İštar’ın yerel karşılığı olarak da tapınıldığını ortaya koymaktadır.

Anzili'nin kültünün Hitit Dönemi'nden sonra da Zela’da devam edip etmediği ve Antik Çağ’daki Anāhitā/Anaïtis’in, Anzili’nin farklı bir biçimi olup olmadığı tartışmalıdır.