Antik kentlerin ortogonal tasarımı, sistematik bir yaklaşım benimseyerek araziyi işlevsel alanlara ayırma ve düzenleme sürecini içerir. Bu süreç, kentin estetik ve işlevselliğini artıracak şekilde tasarlanmış yollar ve yapılarla şekillendirilir. Kentin mimari tasarımı, sosyal yaşamı destekleyecek unsurları dikkate alarak, tarihi ve coğrafi faktörlerle de uyumlu bir şekilde geliştirilir.

Antik kentlerin ortogonal tasarımı, şu adımlarla gerçekleştirilir:

1. Bölgeleme: Arazi, kamusal, özel ve kutsal alanlar olarak üçe ayrılır.
2. Izgara Plan: Kent, dik açıyla kesişen cadde ve sokaklarla bir ızgara plana oturtulur.
3. Uzun, Dikdörtgen Konut Blokları: Düzenli ve gridal bir doku oluşturulur.
4. Rüzgar ve Güneş Yönü: İlk defa bu dönemde, rüzgar ve güneş yönüne göre planlama yapılır.
5. Anıtsal Yapılar: Mars Tapınağı, Mausoleum ve Maussollos Anıtı gibi yapılar, en etkileyici olacak yerlere konumlandırılır.

Bu planlama biçimi, Helenistik dönemde, özellikle Batı Anadolu'daki Karya bölgesinde gelişmiştir.