Aladağ Küp Şelalesi, doğal güzellikleri ve tarihi ile dikkat çeken bir bölgedir. Toros Dağları'nın eteklerinde yer alan bu şelale, yüzyıllar boyunca çevresindeki köylerin yaşam alanı olmuş ve bölgeye gelen ziyaretçilerin ilgisini çekmiştir. Su kaynaklarının bolluğu, Osmanlı döneminden günümüze kadar bölgenin tarım ve yerleşim açısından önemini artırmıştır. 20. yüzyılın ortalarından itibaren gelişen turizm potansiyeli ile Aladağ, hem tarihi hem de doğal zenginlikleri ile keşfedilmeyi bekleyen bir cennet haline gelmiştir.

Aladağ Küp Şelalesi'nin tarihi şu şekilde özetlenebilir:

• Eski Dönemler: Küp Şelaleleri, Zamantı Irmağı üzerinde zamanla oluşmuş doğal bir şelaleler silsilesidir. Bölge, Toros Dağları eteklerinde bulunduğu için yüzyıllardır su kaynakları, orman dokusu ve serin iklimiyle çevre köylerin yaşam alanı olmuştur.
• Osmanlı Dönemi: 19. yüzyıl Osmanlı arşiv belgelerinde Aladağ kazası, Adana vilayetinin stratejik öneme sahip bir idari birimi olarak geçmektedir. Bölgenin su kaynaklarının bolluğu, tarım ve yerleşim açısından değerli kılmıştır.
• Cumhuriyet Dönemi: 1930'lu yıllarda başlayan köy kalkınma projeleri çerçevesinde, Adana'nın dağlık kesimlerinde sistematik araştırmalar yapılmaya başlanmıştır. 1950'li yıllardan sonra hızlanan baraj yapım projeleri, bölgenin hidrolojik dengesini değiştirmiş ve şelalelerin bugünkü görünümü ortaya çıkmıştır. 1980'li yıllarda yerel yönetimlerin bölgenin turizm potansiyelini fark etmesi ve ilk altyapı yatırımlarının planlanması, Türkiye'nin genel turizm politikalarındaki değişimle paralellik göstermiştir.

Küp Şelaleleri, tarihi eser veya milli park kapsamında değildir.